Isim. Binem qilip térilghan yer, binem yer: yézining üch teripi binemlikler bilen oralghan.

Isim. Bihude ish-heriket.

Süpet [parsche, erebche] «yéziq tili» ①wetini, yurti yoq; öz jayidin ayrilghan; wetensiz: biweten aqqun. ②Öy-jaysiz, bashpanahsiz: semet üch yil qéchip yürüp balilirini biweten qildi.

Péil. Türtüp chiqmaq, kötürülüp chiqip turmaq, börtüp chiqmaq: ustixanliri börtüp chiqqan tursun xaltisini yerge qoyup, türme bashliqigha yéliniwatatti.

Isim. Yérip ötüsh, algha ilgirilesh; netije yaritish: bösüsh éghizi.

Isim. ①Toy-tökün we nezir-chiraghlarda tamaq teqsim qilidighan kishi. ②Wangning aldigha dastixan salidighan, tamaq teyyarlap élip kélidighan kishi.

«Bölmek» péilining ömlük derijisi: miras bölüshmek.

«Böleklimek» péilining mejburiy derijisi.

Isim. Budda nomliridiki idéalistik pelsepe.

Süpet. Retke ötmigen, yaramsiz: buraq tére. Buraq mal. Buraq paqlan.

Isim [rusche«fransuzche] burzhuaziye.

«Burmilimaq» péilining mejhul derijisi: roshenki, bu hékayida pakit burmilanghan.