Isim [besh+barmaq] bir xil tamaq chöp ash.

①Isim. Beg-emeldarning balisi, beg ewladi. ②Süpet. Tekebbur; haramzade.

Süpet. Belghem bar yaki belghem arilashqan, belghem arilash: belghemlik tükürük.

Isim ①shimning üsti, belwagh békitilidighan qismi: shimning belliki. ②At-ulaghlargha toqulidighan éger, chom, möle qatarliqlarning ikki qéshigha orunlashturulghan yapilaq tömür.

Isim [parsche] ①«din» diniy étiqad boyiche xudagha ishengen we öz ixtiyari hem teqdiri xudaning ilkide bolghan adem, xudaning quli: aghiniler, xudayim bendemni kech qoysam qoyarmen, ach qoymasmen deptiken, qandaqla bolmisun qonalghugha kéliwalduq. ②(Janliqlargha nisbeten) adem, kishi: mömin bende. ③Köchme menidiki söz. Mestane, ashiq: kitab bendisi.

Isim [benggi+diwane] «botanika» cheyze ailisidiki bir yilliq, saman gholluq ösümlük. Méwisi we yopurmiqi dora qilinidu; temi achchiq bolup, zeherlik, mest qilip aghriq toxtitidu; rématizmni dawalaydu; yötel we dem siqilishni peseytidu.

Péil ①edipini, jazasini bermek; jaylimaq:-yep toymas bajgirlarni rasa bablaptu-de!-Dédi xéridarlardin biri. ②Birer ishni köngüldikidek, muwapiq béjirmek, beja keltürmek; orundimaq: bu shekillerni özige xas orunlirigha bablap ishletmisek, asanla xataliqlar kélip chiqidu. ③Birer ish yaki gepte bashqilarni aldimaq, gollimaq: u:-bu qétim méni qaltis bablap ketti,-dédi sodiger yénida kétiwatqan xotunigha hesretlik bir uh tartip qoyup.

Süpet [erebche] «yéziq tili» ①inawetsiz; yalghan:-mubada buninggha péqir we méning ewladim narazi bolup dewa qilsa, yurt sheri aldida dewasi batil bolghay,-dégen gepler yéziliptu. ②Quw, hiyliger: sayit ashundaq bir türlük hijayghinida uning igisini alidighan qushningkidek batil közliri ejeb bir yangza chimirlaytti.

«Bajlimaq» péilining mejburiy derijisi: satqan ikki qoyni bajlitip qoydum.

Isim. Dialékt. Badra.

①Qol ilkide, ixtiyarida bolghan hemme nerse: qedridin bar-yoqi bir yotqan bir körpini qatlidi. ②Hemmisi, jimisi, barliqi: bu qétim bar-yoqi üch téngiqla kitab kelgenidi.

Isim. Dialékt. Tirna.