Isim. Dialékt. Balilarni qorqutush yaki aldash üchün, «jin» dégen menide qollinilidighan söz.

Süpet. Qoyuq hem zich ösken, baraqsan, baghjanlashqan: men özümni üch derwazining bük téreklik kochisida kétip barghandek hés qilmaqtimen.

Isim ①«din» ishanliq bilen shughullanghuchi ayal, sopi ayal. ②Ayallarning ismigha qoshulup kélip hörmetlesh menisini bildüridu.

Isim [parsche] ayagh kiyimlerdiki chakning ikki teripige tikilgen inchike tikish: béxi salmaq.

Bara-bara; axirqi hésabta; kéyinche:-bérip-bérip ular qolungdiki bir parche nandinmu quruq qoyidu!-Dédi mensur ekberge keskin qilip.

«Bézeshtürmek» péilining mejhul derijisi.

Isim ①«fizika» melum nersining birlik yüzige chüshken éghirliq küchi: qan bésimi. ②Qisish, ézish, zulum sélish: u qattiq bir rohiy bésim peyda qilishni könglige pükkenidi. ③Éghir wezipe, mesuliyet: uning yüriki hazir ikki xil bésim astida qiynilatti.

Qattiq qorqmaq, alaqzade bolmaq, endishe qilmaq: doxturning tazilanmighan xormini jiq yep zeherlengen dégen xulasisini anglighanda, qadir aka bilen meryemxanning béshidin tütün chiqip ketti.

«Béghishlimaq» péilining mejburiy derijisi.

«Béqinmaq» péilining ömlük derijisi.

Isim. Tighi destisige nisbeten köndileng ornitilghan, yaghachchiliqta yoghan yaghachlarni qir chiqirip siliqlash üchün ishlitilidighan tighliq sayman, yoghan chapma chot.

Biraw birer ishqa intiliwatqan, jiddiy kirishiwatqan peytte tosqunluq qilmaq; qarshiliq qilmaq; zerbe bermek: hashim akam zerde bilen uning sözining bélige tepti.