Yüklime söz. Ishqilip, her halda, qandaqtur: uni eytawur kishilerning urghanliqi éniq körünüp turatti.

Péil ①haya qilmaq, tartinmaq, qorunmaq: xijilmen, gepning bolar yérini éytsam, sanga ochuq pikir bérishtin eyminimen. ②Héyiqmaq, tep tartmaq, qorqmaq, sür basmaq: semetning shundaq tersaliqi tuttiki, besh adem eyminip uning aldigha baralmidi.

Isim. Eynen bolmighan halet.

Süpet. Jismaniy jehettin ajiz, birer ezasida kemchiliki, nuqsani, illiti bar; méyip, mejruh: men uning méni yerge qattiq urup eyibnaq qilip qoyushidin ensireshke bashlidim.

Isim [erebche] «tarix» ottura esirde muqeddes zéminni istéla qilish üchün gherbtiki xristianlarning qilghan herbiy yürüshige qatnashquchilar, ular kiyimlirige we qorallirigha selip (krést) belgisini qadiwalghan, shunga ehliselip déyilgen.

Isim. Ülge qilinidighan buyum; örnek, nusxa: mal ewrishkisi.

Nesildin nesilge, ata-bowidin bala-chaqigha, balidin baligha: turdiaxun aka hazirmu we kelgüsidimu Uyghur muqamchiliqining pir ustazi. Biz uningdin ewladtin ewladqa öginimiz.

Isim [erebche«grékche] «botanika» yer sharining issiq belwagh rayonlirida ösidighan, yaghichi qattiq, qaramtul bir xil derex.

Isim. Epsaniwi hékaye éytquchi, meddah.

«Epsuslandurmaq» péilining mejhul derijisi.

Süpet ①muwapiq, qulay, ongushluq: nadem ömilep bir qebre yénigha mangdi. Warisjanmu nademning keynidin shu yerge bérip eplik bir jaygha orunlashti. ②Chaqqan; epchil: qizchaqning ewrishim barmaqliri ajayip eplik iken. ③Köp ishlarni qilalaydighan, chéwer, mahir: qadirning qoli eplik bolup, ishchilarning chach-saqallirini yasap qoyatti. ④Köchme menilik söz. Inaq, ittipaq; yéqin, éjil: kendir tüwide keklik, men yarim bilen eplik. Ong yénida chéchi bar, tolghap söygili eplik.

Isim [erebche] kechürüm, özre: epu sorimaq. Epu qilmaq.