Isim. Dialékt. Hajetxana.

Rewish ①«pok» qilghan halda: men harwigha liq yük bésip kéliwatqinimda, harwa chaqi orekke pokkide chüshüp, étilip ketti. ②Kütülmigende, ushtumtut: u ishikige kélip emdila bosughidin atlishigha, pokkide ikki adem öyge kirip keldi.

«Poltuqlimaq» péilining mejburiy derijisi.

Isim [rusche«chéxche] «ussul» bir xil ussul, eslide chéxlardin tarqalghan. Uni ikki sepke tizilip, jüpjüp bolup oynaydu: naxsha ornini shoq, jushqun polka aldi. Mamut hemme nersini untudi.

Péil. Köpmek, dombaymaq: cholpan sütke toyup, qorsiqi pompiyip ketken paqlanni tutup turup dadisidin soridi.

Péil. Türmeleklep yighmaq, kallek qilmaq: ular manga qarni pomlaqlap étishatti.

Isim [rusche«italiyanche] «muzika» kunupkiliq bir xil muzika eswabi. Ichki qismigha nurghunlighan métal tarlar we tiwitliq rext oralghan bolqisiman kichik tayaqchilar ornitilghan bolup, tili barmaq bilen bésilghan haman tayaqchilar targha urulup, awaz chiqiridu.

Isim. Pitnixor adem qilidighan ish-heriket, qiliq: pitne qilish aditi: pitnixorluq qilmaq.

Péil. Özini her yangha urup, put-qolini silkip heriket qilmaq; tépirlimaq: choqqilar üstide gürülder boran, keng yéyip qanitini uchidu bürküt. Goya u, qoghlaydu aldigha sélip, qachmaqta pitirlap qaramtul bulut.

Süpet. Pichiqi bar, pichaq asqan: pichaqliq adem.

Isim. Kiyim pichish ishi, kespi: pichimchiliq qilmaq.

Süpet [erebche+parsche] birer shexs, ish-heriket yaki idiye yolida jénini pida qilidighan, özini ataydighan; cheksiz sadaqetmen: pidakar jengchi. Pidakar kishi.