Axiretlik

①Isim. Kishi ölgendin kéyin shu kishining ölümining aldi-keynide ishlitilidighan pul püchek we nerse-kérek: eger bu pikrim, bu charem silerge maqul chüshse, mana men yénimda axiretlikim üchün saqlap kelgen munu bir tengge pulumni atidim. ②Süpet. Köchme menilik söz. Ömürlük, menggülük, buzulmas: axiretlik dost.

Axiri

Rewish ①ish-heriketning tügesh chéki; ayighi, eng keyni: men bu ishqa uyan oylap, buyan oylap axiri bir amal taptim. ②Axirqi hésabta, netijide, beribir, haman: künlerning ötüshi bilen ikkimizning otturisidiki dostluq axiri muhebbet yalqunigha aylandi.

Axir

[Erebche] ①isim. Nerse, ish-heriket, weqe hadise we waqit qatarliqlarning tügenchisi, eng kéyinkisi: ayning axiri. ②Yüklime. Zadi: axir sen némidémekchi iding? ③Rewish. Beribir, haman, qachanla bolmisun, qandaqla bolmisun; netijide: béliqchining kichik oghli künlep, aylap, yillap yighlaptu. Yighla yighla axir qushqachqa aylinip qaptu.