Isim. Eylesh ishi bilen shughullanghuchi.

①«Eylimek» péilning ömlük derijisi: ular mesuliyet tüzümining türtkisi bilen ashtin chiqqan térilerni süpetke képillik qilish sherti bilen höddige élip bes-bes bilen eyleshti. ②«Eylimek» péilining ömlük derijisi: kona jemiyette ejnebiy mughemberler oghridek qest eyliship, junggoning put-qoligha gang chétiqini chatqanidi.

①«Eylimek» péilining mejburiy derijisi: qasim térilerni shexslerge höddige bérip süpetlik eylitip boldi. ②«Eylimek» péilining mejburiy derijisi: söygüdin saldi el asfalt yolgha, qelbidek ghubarsiz payandazini, güldeste tutushti bizge heweste, eylitip jewlan uz bahar, yazini.

Péil. ①Tére, xémir qatarliqlarni pishurmaq, pishshiqlimaq: térini eylimek, xémirni eylimek. ②Yazma edebiyatta «qilmaq», «etmek» rolida kélidu: bir burader ömride köprek xushamet eylidi. Bu «hüner» ni özige bab hemde amet eylidi.

Isim. Ashlanghan térilerning yüzini qirip, aqartip, yumshitish, siliqlash üchün mexsus yasalghan tighliq sayman.

Rewish. «Yéziq tili» eylep, eylesh bilen: tepekkur eyliban ejdadlirim pütken shu tarixni, dédim: «zülmetke ming lenet!» Tolup qudretke-dermangha.

Eysh-ishriti bar, ishretke tolghan: wangning eysh-ishretlik turmushi ene shundaq yillap-yillap dawam qilatti.

Shehwaniyliq, köngül échish, keyp-sapa, meyxorluq: bayning ichkiriki qorusidiki heshemetlik öylerdin eysh-ishret qiliwatqanlarning set külkiliri uzaqqiche anglinip turatti.

Isim [erebche] ①huzur-halawet, paraghet, lezzet: keldi noruz, keldi bügün, eysh bina etkili, barche adem könglini, shaduxuram etkili. ②Keyp-sapa, meyxorluq, ishret: ey pelek, cherxi buzuq, qilghan ishing éytsam eger, biwapa alemde ishret eyshini nadan sürer.

«Eymek» péilining mejburiy derijisi.

Yüklime söz. Ishqilip, her halda, qandaqtur: uni eytawur kishilerning urghanliqi éniq körünüp turatti.

Isim. [Erebche] «yéziq tili» (e: yan) yuqiri menseplik, mertiwilik kishiler; emeldarlar, xojayinlar: manga égilip toqquz tezim qilidighan, ejri üchün inam-mukapatqa gherq bolghan orda eyanlirim mendin yüz öridi.