Alem boshluqida, yer shari bilen pilanétilar arisida qatnaydighan ayropilan.

Isim [erebche] ①pütün mewjudat, barliq kainat, dunya, pütün jahan: kongka! Towa! Alem peyda bolghandin buyan bu yerge kongkining birinchi qétim kélishighu bu! ②Bu dunya: alemdin ötmek. Alemdin ketmek. ③Weziyet, halet: ejebmu zaman boldi, alem chörgiley deydu, yürektiki zerdab su qangha örgiley deydu (qoshaq). ④Köchme menidiki söz. Waqit, zaman:

Isim [erebche] ①jabduq, qoral, sayman. ②Erlerning jinsi ezasi.

①Hemmisi sanga hésab, hemmisi sanga qalsun. ②Qara buni, belli.

«Almaq» péilining 3-shexs birlik sandiki buyruq-ümid rayi.

Isim. Dialékt söz. Izitqu.

Isim. Üstige alwan mejburiyiti chüshken kishi.

Alwan-séliq: he, mana bizni shundaq ach köz xojayinlar, alwan-yasaqlar, xorluq-haqaretler quruq qaqshal qilip qoydi.

Melum töleshke tégishlik bolghan we mejburiy heqsiz tapshurulidighan maddiy nerse we uninggha bedel qilinghan emgek küni: bizning alwan-séliqlirimiz özgermigenning üstige barghanche köpiyip ketti.

Isim. Zorluq bilen tapshurushqa belgilengen, maddiy nerse yaki heqsiz ishlep béridighan mejburiy emgek: ular her küni yézilargha alwan salatti.

Isim. Körümsiz, betbeshire halet.

Isim ①riwayetlerdiki her xil qiyapetlerge kireleydighan epsaniwi mexluq; jin. ②Köchme menidiki söz. Nahayiti körümsiz betbeshire (aldamchi ademge nisbeten éytilidu): hélimu yaxshi siz mahinurdek bir alwastidin qutuldingiz.