Almash [alla+qeyer] qaysi yer ikenliki éniqsiz, namelum jay: ular höpigerlerning her yangza awazlirini, zawutlarning güdüklirini, mezinlerning ezanlirinimu alliqeyerlerde qaldurup, güzel ilixoning sap hawasida peleklerde perwaz qilmaqta.

Almash [alla+qaysi] qaysiliqi éniqlanmighan, namelum yaki estin kötürülgen: alliqaysi bir künlerde. Alliqaysi bir ishta.

Almash [alla+qayaq] qaysi terep ikenliki we qeyer ikenliki namelum jay: bu qizgha bolghan ghezipim alliqayaqlarghidu uchup kétip, yéli chiqip ketken kamérdek boshiship kettim.

Almash [alla+qandaq] qandaqliqi éniqsiz, qandaqtur, namelum, natonush: u baturning chirayida échinish emes, belki alliqandaq bir xil xatirjemlikni körüp, ghezipi téximu örlidi.

Almash [alla+qanche] qanchiliki namelum, birqanche: bu gepni men semetke alliqanche qétim tekitlidim.

Süpet. Xéli waqit burunqi, xéli waqit ilgiriki: u alliqachanqi ishlar idi.

Almash [alla+qachan] xéli waqit burun, xéli waqit ilgiri: bedini yapraqtek titrep turghan ana oghlining piraqida alliqachan ölüp ketkenidi.

Rewish [alla+burun] xéli waqit ilgiri, xéli burun: bu ish bizge alliburun melum idi.

Almash [alla+bir] kim we némiliki namelum bolghan bir, qandaqtur bir: uning jiddiyleshken esebiyliri birdinla boshiship, quliqigha allibir sorunlardiki romkilarning jaranglighan awazi anglinishqa bashlidi.

Isim [erebche] birer nersini öltürüshtin burun, duadin kéyin éytilidighan adet sözi.

Isim [erebche] eng yuqiri mertiwilik alla.

1. Isim [erebche] <din> xuda, tengri, perwerdigar:-alla, özüng bar, -dep asta ornidin turdi boway.

2. Imliq söz. Heyranliq, pushayman we éniqsizliqni bildüridu: alla! Yaman boldi.