Isim [erebche+parsche] adem balisi, insan, insaniyet; kishi: ademzat ayighi tegmigen jay.

①Ikki terep otturisidiki hésab-kitab, élim-bérim tügigen; munasiwet üzülgen:-ikkimizning arisi ochuq, uning pulini men alliqachan töliwetken,-dédi u gideygen halda. ②Aridiki chüshinishmeslik, adawet tügigen:-obdan qizim,-dep dawam qildi tillaxan,-men ana, sen bala, ikkimizning arisining ochuq bolghini yaxshi.

Rewish [ aram+xuda] xatirjem, tinch: insan bir kün bolsimu künning sériqini körüshni, aramxuda yashashni xalaydu.

Isim. Arpa térilghan yer, arpa bar jay: u dadisini izdep arpiliqqa qarap yügürdi.

Isim «botanika» archa: baqqanidi qoynida tewritip séni, artuchning gholida yasalghan böshük.

Isim. Arxipshunasliq mutexessisi.

Dildiki arzu we telepler: ezem aka yashlarningmu özige layiq arzu-telepliri barliqini némishqimu chüshenmeydighandu.

Süpet. Arghimiqi bar; arghimaq mingen yaki arghimaq yétiliwalghan: arghimaqliq kishi.

«Arqanlimaq» péilining mejburiy derijisi.

Isim. Kishiler otturisida boluwatqan jédel-majiragha arilashquchi, arigha kirgüchi kishi: arichigha alte tayaq (maqal).

Tertipsiz, birbirini perq étip, ajritip bolmaydighan halette: uning kallisidiki xiyallar arilash qurilash bolup ketti.

Qalaymiqan, retsiz: u qoligha supidiki yoghan we éghir paltini aldi-de, kötekning arwang-sarwang putaqlirining arisigha küch bilen urdi.