Isim. Dialékt söz. Ash-pash, ash-ozuq.

Isim ①birer hakimiyetni ghulitish yaki bir mensepdarni mensipidin chüshürüsh üchün her xil usul bilen heriket élip barghuchi. ②Pursetperes.

Sözleshke bashlimaq, gepke chüshmek: bu chaghda padishahning aghzi échilip, yene oghlini maxtashqa bashlidi.

Kishiler bilen bolghan muamilide loliliq, hiyligerlik qilmaq, ustiliq qilmaq: u bashliqning aghzidin kirip burnidin chiqip, ongayla uning adimige ayliniwaldi.

Isim. Kona jemiyette bay, beg we emeldarlarning ayallirining hörmet nami.

Süpet ①afghan tilida: afghanche sözlimek. ②Afghanlargha xas, afghan xelqige ait: afghanche kiyim.

«Astronomiye» 24 mewsumning 12 mewsumi bolup, miladiye boyiche 6, 7, yaki 8 dékabrdin bashlinidu.

Isim [aq+tozghaq] ösümlük we ziraetlerde bolidighan bir xil késellik. Bu xil késelge giriptar bolghan ösümlükning yopurmiqi üstide bir qewet aq tozghaqqa oxshaydighan nerse peyda bolidu. Bu késellik ziraetlerge éghir ziyan yetküzidu.

[Aq+saqal] ①isim. Yashanghan, moysipit mötiwer kishi: bu turghan aqsaqal zawutimizning péshqedem ishchisi. ②Isim. Bir yaki birnechche mehelle, yézaqishlaqqa bashliq bolghan mehelliwi emeldar: bu yerge yighilishqan mehellining aqsaqalliri yéngi derwazigha qarap, noderning gheyritige apirin oqushti. ③Süpet. Köchme menidiki söz. Atikarchi, özige munasiwetsiz ishlargha arilishiwalidighan: bek aqsaqal baliken bu, dadisidek ademlerning aghzidin gepni tartiwélip turghinini qara.

Isim [aq+késel] «tébabet» tére késelliki, köprek téride qara pigmént shekillinelmeslik sewebidin peyda bolidu, késellik alamiti-téride parche-parche aq daghlar peyda bolidu, aghrimaydu. Hem qichishmaydu. «Pése«, «beres» depmu atilidu.

Süpet [erebche] eqilliq, dana: aqil özini ayaydu (maqal).

①Isim. Akatsiye köp ösken, akatsiye bilen qaplanghan jay: men tapanchamni tutqinimche akatsiyilikke bardim. ②Süpet. Akatsiye ösken, akatsiye bilen qaplanghan: akatsiyilik yol.