Isim [el+yatqu] el ayighi bésiqqan, el yatidighan waqit: biz elyatquda sheherge yétip kelduq.

Isim [erebche] ①jismaniy azab, aghriq: elem kürishi.＊Niyaz uzaq yilghiche késel azabini tartip ömri elem bilen ötti. ②Rohiy azab, derd-hesret: elem bolmaq. Elem tartmaq. Elem chekmek. ③Qest, öch, qisas:. Siz bikardin-bikar shunche achchiqlap kétipsiz, uningdin alalmighan elemliringizni mendin almaqchimu? ④«Din» sheriet yoli bilen chiqirilghan petiwani testiqlaydighan yaki ret qilidighan diniy zat; bash mupti, diniy ölima: elem axunum. ⑤Bayraq, tugh: elemler körünüp, dumbaq awazi anglinip turatti. ⑥Mazarlarni tawap qilghuchilar teripidin shu mazarlargha ésilghan lata.

Süpet [erebche] közi körmes; qarighu: xurshide momayning néme üchün ema bolup qalghanliqini inchikilep soridim.

Isim [erebche] ①buyruq, perman, yarliq: emr qilmaq. ②Ixtiyar, ixtiyarliq; ilik; nikah: emrige almaq. Emride saqlimaq.

«Emletmek» péilining mejhul derijisi.

Riaye qilmaq, ijra qilmaq, asaslanmaq: selim rast sözlük adem. U lewzige choqum emel qilidu.

Isim. Emeliyetke asaslinish, emeliyetni üstün körüsh, emeliy tejribidin ötküzüsh.

Süpet. Enbiri bar, enber purap turidighan: yol boyi keldim samagha yölinip, müshki-enberlik hawagha chömülüp.

«Endikmek» péilining mejburiy derijisi: asmandin chüshkendekla tuyuqsiz peyda bolghan bu chirayliq qizning xush tebessumi qadirning yürikini ixtiyarsiz endiktürüwetti.

Péil. Ensiz haletke kelmek, ensizlik hés qilmaq: «apla, yamghur yaghidighan boldi!» Rishit usta asmangha qarap ensizlendi.

①Isim. Qatargha qoshulush, aynish, köklesh, tutush (ösümlük we bashqa janliqlargha nisbeten): perwish qilish yaxshi bolmighanliqi üchün, her yili köchet qoyulsimu, ey bolmay kelgenidi. ②Küch-quwwet, ozuqluq, oghut: ey bermek. Ey qilmaq. ②Imliq söz «yéziq tili» zoqlinish, hayajanlinish, hésdashliq, ghezeplinish, pushayman qilish qatarliq menilerni bildürüp kélidu, tildiki «hey» bilen teng: salam, ey moysipitler, péshqedem ustaz! Bahar bostanida sayrayli xush awaz!

Péil. Yumshimaq, iwimek.