Süpet [erebche] edep-exlaqqa ait, exlaq-peziletke xas: exlaqiy pezilet. Exlaqiy terbiye.

Süpet. Tarixi söz. Yaxshi, obdan; sawabliq, xeyrlik: edgü nam.

Isim. Edebiyat kespi bilen shughullanghuchi, edebiyatshunas.

«Edimek» péilining mejburiy derijisi: apparatlarning kélengsiz bolup kétishi, öz nöwitide muqerrer halda byurokratliqni editip qoyidu.

Erz we dad: ebu sabir padishah bolup xelqning erz-dadlirini adil soraptu.

Isim [erebche] «yéziq tili» ①meydan, sehne. ②Ghowgha, alitopilang; qiyamet: yamul ichi bir ersat, sheherning qazikalanliri ambaldin hebibulla muptihajining bir qoshuq qénini tilidi.

①Süpet. Herqandaq cheklimige uchrimaydighan, cheklimidin xaliy; azade, bimalal, xatirjem, aramxuda: erkin hayat. Erkinturmush. Erkin riqabet. ②Rewish. Erki, hoquqi öz qolida bolghan, azad: özini erkin tutmaq. ③Erlerning ismi.

Erkek chiwin körmigen.

Isim. Dialékt. Epsun, séhir.

①Isim. Birer kolléktip, guruh yaki teshkilatqa mensupluq, tewelik: ezaliq kinishkisi. Ezaliq bedili. ②Süpet «matématika» ezasi bar, ezadin teshkil tapqan, ezani öz ichige alghan: üch ezaliq emel. Bir namelumluq ikki ezaliq tenglime. Köp ezaliq tenglimilerni yeshmek.

Süpet [erebche] ulugh, büyük, chong, zor; katta: ademning köngli ezim derya bolup, uninggha hemme nerse sighidu.

Isim [erebche] «pelsepe» idéalizmliq bilish nezeriyisi. U bilish obyéktip sheyidin, ijtimaiy emeliyettin, hés-tuyghudin burun bolidighan nerse, u tughma (ezeliy) bolidu. Özining kallisida ezeldin bar bolidu, dep hésablaydu.