Isim [erebche] haya qilish.

Süpet. Derd-elem tartmighan, derd-elimi yoq, elemdin xaliy: seher-sübhi chimen baghlar ara sayraydu xush kakkuk, elemsiz külke yar emdi méningdek köngli sulghongha.

Isim. Emligüchi téwip; tomurchi: köp aghrighan emchi bolur, köp yürgen yolchi bolur (maqal).

Isim [erebche] emelge ashurulushi derguman, natayin bolghan müshkül ish.

«Emlimek» péilining mejhul derijisi.

Rewish. Emeldargha oxshash, emeldarlardek: qéyyumni bir kün waqitliq guruppa bashliqi qilip qoyuwidi, emeldarlarche qolini silkip buyruq qilidighan boluwaldi.

Isim. Emen köp ösken, emen bilen qaplanghan jay.

Isim [parsche] «yéziq tili» aile seremjanliri; zörür nerse-kérekler: seydixan achimu uning seper enjamlirini xurjungha qachilap, péshaywanda hazir boldi.

Süpet. Ghelite, bashqiche.

«Enkaplimaq» péilining ömlük derijisi.

Isim [erebche] ①huzur-halawet, paraghet, lezzet: keldi noruz, keldi bügün, eysh bina etkili, barche adem könglini, shaduxuram etkili. ②Keyp-sapa, meyxorluq, ishret: ey pelek, cherxi buzuq, qilghan ishing éytsam eger, biwapa alemde ishret eyshini nadan sürer.

Isim [erebche] ①«yéziq tili» eynen, oxshashliq, bir xilliq, birdeklik: eyniyet qanuniyiti. <②Mat» terkibidiki barliq herp belgilirining hemme qimmetliride mutleq özgermeydighan tenglik, oxshashliq.