Isim [erebche] «din ①> étiqadliq, dindar kishiler neziride goya ajayip karametlerge ige, karamet körsiteleydighan, möjizilerni yaritalaydighan muqeddes, eziz adem: u derextin chüshüp seperge qarap:-men bügüngiche ewliyalarning bundaq karametlirini körgen emes idim, -deptu. ②Köchme menilik söz. Gep, weqe, hadise qatarliqlarning menbesige chüshinip yetken; danishmen, ulugh adem: mehmut qeshqeri tarixta ötken ulugh ewliya, ulugh shexs. ③Köchme menilik söz. Mubalighe, mesxire qilishta kinaye üchün qollinilidu:-belli, pasaraxun taza ewliya ikensile ! Chüshünglige néme kirse shuni demsile?-Dédi hékim.

Isim [erebche] «yéziq tili» ereb herpliridin tüzülgen we her qaysi herpning san qimmitini este saqlash üchün oylap chiqirilghan sekkiz sözning birinchisi. Bu sekkiz söz «ebjet, hewwez, huttiy, kelemen, seufes, qereshet, sexxez, zezegh» larni öz ichige alidu.

«Ebediyleshmek» péilining mejburiy derijisi.

«Epsanileshtürmek» péilining mejhul derijisi: yash balilarning epsanileshtürülgen nersilerni oqushimu anche muwapiq emes.

Isim [parsche] jadu, séhir qilish meqsitide oqulidighan her xil dua: u bu yerdin biraz topa élip kishi chüshenmeydighan epsunlarni oqudi.

«Epleshtürmek» péilining ömlük derijisi.

Isim ①adem we haywanlarning göshi: et qonmaq. Et tutmaq. ②Bezi méwilerning gösh qismi: éti chürük qoghun. ③Köchme menilik söz. Yerning üstünki qewitidiki munbet, hosulluq qismi: et topa.

Süpet. Bedinige tük chiqmighan, et körünüshidiki, qizil et: etlime bachka. Etlime gösh.

Rewish. Etigendila, seherdila: ular etigenlep yürüp ketti.

Ete yaki ögün; pat arida, yéqin arida: hazir künmu xéli issip qaldi, ete-ögün tériqchiliq bashlinidu.

Isim. «Yéziq tili» ademning yüz-köz we bedenliride hasil bolidighan qoruq we siziqlar: shundimu peseymey ishench yalqunung, ishlepsen, kün we tün untup özüngni, oruqlap kétipsen japaliq ishta, qaplaptu köp yéngi ejin yüzüngni.

«Echüshmek» péilining mejburiy derijisi.