Ebed

[Erebche] <يېزىق تىلى> ①Isim. Axir, payani yoq kélechek zaman; menggülük, hemishe, daima: ana weten sanga sadiq qizil qelbim, séni küylep ta ebedke naxsham yangrar. ②Rewish. Menggü, ebediy; ömürwayet: untumastin séni xelqing, ebed saqlaydu namingni.