Eyib

Isim [erebche] ①qaide-yosungha, tertip-intizamgha, edeb-exlaqqa xilap ish; kemchilik, sewenlik: bilmeslik eyib emes. Tirishmasliq eyib (maqal).＊Özining eyibi özige körünmes, közining eyibi közige körünmes (maqal). ②Kishi uyilidighan, nomus qilidighan, xijalet tartidighan xata heriket; nachar qiliq, bolmighur adet: siz dersiz, yigitke yash tökmek eyib, bilimen nomusi köz yash yigitning, ésimde atammu éytqan ölümge razi bol we emma tökme köz yéshing! ③Nuqsan, qusur, illet, jismaniy kemtüklük: ghémi yoq insan bolmas, eyibi yoq haywan bolmas (maqal).