Süpet [erebche] ①aman-ésen; xatirjem: emin tapmaq. ②Ishengen: biz padishahimizning puqralargha bundaq ghemxorluq qilidighanliqigha ezeldinla emin iduq.

Baghlighuchi. Jawab jümlining béshida kélip «undaqta, undaq bolsa, undaq bolghanda» dégen menilerni bildüridu:-maqul moma, emise kettuq, sen manga rasttinla bir dane putbol topi élip bérisen?!-Dédi momayning newrisi ishiktin chiqip kétiwétip.

Süpet. Emirde bolidighan, emirge layiq, emirge teelluq: emirlik hoquq.

Isim [erebche+parsche] emirning oghli:-hey yigit! Rastingni éytqin, padishahzadimusen, ya emirzadimusen, ya begzadimusen yaki bayzadimusen?-Deptu melike.

Emir we emir derijilik emeldarlar: shah mehmutxan emir-ömeralirigha qarap:-el-yurt bizdin razimu, yoq?-Dep soridi.

Isim [erebche] «tarix» xan, padishah, bash serkerde: u chong bir emirning qizi iken.

Péil ①emchektin yaki émizgüdin süt sümürüp ichmek:-jénim ana ! Sendin bügün ayrilidighan boldum, séni axirqi qétim bir émiwalsam, -deptu bala. ②Köchme menilik söz. Özige singdürmek, behre almaq: gül chékimen ishqimdin, tala-tala yol qilip, taghdek küchke toldummen, zamanemdin nur émip.

Baghlghuchi [erebche] qarimuqarshi baghlighuchi bolup kélidu. Mene jehettin «lékin», «biraq» sözliri bilen oxshash: men közliridin kishini ongaysizlandurghuchi bir xil nur chaqnap turidighan bu ademning yüzige qardimyu, emma ishqa belgileshke tilim barmay, yaghach chélekni aldim-de, sirtqa qarap mangdim.

«Emlimek» péilining mejhul derijisi.

«Emlimek» péilining ömlük derijisi.

«Emlimek» péilining mejburiy derijisi: chéchek emletmek.

Péil. Chéchekning aldini élish okuli salmaq, mudapie okuli urmaq: dawalimaq: chéchek waksinisini emlimek.