Isim. Elenggü halet, elenggü keypiyat: qasim ghezeplinip shundaq dégen bolsimu, lékin uning közliride alliqachan elenggülük peyda bolghanidi.

U-bu, undaq-mundaq.. . Qatarliqlar:-mawu bala bizni bashqurmighan bilen atlarning qarni, harwining jabduqi, elenggü-belenggülirini shu bashquridu emesmu, hézim tériq qiziship sözlepla ketti.

Isim ①ézitqu, alwun. ②Bésharet, belge: uning awu künki shadliq uchqunliri nurlinip turghan qara közliride elem we ümidsizlik elenggüsi körünetti.

Uyan-buyangha küchsiz chayqalghan, maghdursiz, halsiz: u birnechche yil bala derdidin eleng-seleng yürdi.

«Eleng» sözining tekrarlinishi.

Imliq. Ikki terepke küchsiz chayqilish, éghinash.

[Erebche] peyghemberlerning namigha ulinip kélip «allaning rehmiti uningghimu bolsun» dégen menini bildüridu.

Süpet. Derd-elimi bar, derd-elem tartqan:-bu töhmet! Partiye adil, tekshürünglar!, -Dédi qiz elemlik köz yashlirini éritip turup.

Süpet. Derd-elem tartmighan, derd-elimi yoq, elemdin xaliy: seher-sübhi chimen baghlar ara sayraydu xush kakkuk, elemsiz külke yar emdi méningdek köngli sulghongha.

Süpet [erebche+parsche] «yéziq tili» yüriki derd-elemge toshqan, elem chekken, derd-elem tartqan: érpan süyi elemzadiler qelbige yetsun, oqush üchün ketken inim muradigha yetsun.

Isim. Derd-elemni bille tartquchi: munar ulini titretken pighanliq ah-nidasidin, nawasidin bérip ilham elemdash yarigha tashway.

Isim [erebche+parsche] «herb» bayraq, tugh kötürgüchi; bayraqdar: jeng meydanida elemdarlar elemlirini kötürüp sepning aldida mangdi.