Palaket

[Erebche] ① isim. Kishilerning ixtiyaridin, iradisidin tashqiri; ushtumtut, kütülmigende yüz béridighan köngülsiz hadise; bextsizlik; bala-qaza; apet: palaket basmaq. ＊Xushal bolghanda közge palaket körünmes (maqal). ②Süpet. Köchme menidiki söz. Chaqqan emes, leqwa, layghezel, épi yoq; kélengsiz: ayup akining oghulliri palaketrek yigitlerdin idi.