Isim «irq» mushu nam bilen atalghan millet we bu milletke mensup kishi. Ular asasen yünnenge jaylashqan.

Isim «yémeklik» üstige qorulghan sey sélip yéyilidighan polu.

Süpet [parsche] herkimdin, herbir ishtin guman qilidighan, herkimge, her nersige shübhe bilen qaraydighan; gumanxor: ger méni «oghri» dése pütkül jahan, pakliqimdin qilche qilmaymen guman. Betgumanlar tutsa méni «oghri» dep, bundin artuq derdmu bolmaydu manga.

Süpet [parsche, erebche] heywiti yaman, körünüshi set, kishining qorqqusi kélidighan; wehimilik, qorqunchluq: betheywet diwe.

Bext-saadet tapqan, bext-saaditi bar, bextlik.

Süpet [erebche] «edebiyat» weqelikni nepis senet wasitiliri, obrazlar arqiliq ipadileydighan, edebiylikke ige: bediiy eser. Bediiy amil.

Isim. Berbat bolush, xarabliq.

Isim [parsche] ①«yéziq tili» yopurmaq: aynur deydighan gépini toxtitip, olturghan péti sékilek gülning berglirini parchilap yulushqa bashlidi. ②Sapaq: yarning béghida alma pishiptu, bergi üzülüp yerge chüshüptu.

Isim [parsche] dexli, tosalghu, ziyan: berhem bermek, berhem yetmek. Berhem yémek.

«Bezlimek» péilining mejhul derijisi.

Birer ish, emgek, wezipe qatarliqlarni béjirishni bir-birige ittirishmek, bir-birige qarap ishlimek: ebilghazi héyteklerge buruldi de:-qoyushe, bes sélishmay, ma ishni tügitiwéteyli, dédi.

Isim [erebche] ①yüz, chiray, qiyapet: külgende ularning beshirisi ashundaq bolup kétidu. ②Kishining rohiy haliti, tebiiti we ichki qiyapitini ipadileydighan sirtqi körünüsh:-közliri némidégen kök, chéqir köz,-dep yéqimsiz oylidi metqurbanbay,-chéqir közlük sheytanning beshirisi deydighan. ③Yaman xaraktér, yaman niyet: uning bu qiliqidin heqiqiy beshirisini biliwalghili bolidu.