«Ekelmek» péilining mejhul derijisi: bügün kitabxanidin nurghun lughetler ekilindi.

Süpet. Egme: uning hösnige mas kelmeydighini ong qéshining egmech, sol qéshining tüzlüki idi.

«Egeshtürmek» péilining ömlük derijisi.

Isim. Eltérini élip-sétish ishi bilen shughullanghuchi kishi.

Isim [erebche] «yéziq tili» ①ilim-penning bir yaki birnechche sahesini mukemmel igiligen bilimlik adem. ②Melum ish, melum sahening eng aldinqi qatarda turidighini: bu palwangha bu sheherdiki chélishchilarning ellamisimu teng kélelmeydu.

Isim [el+neghme] yerlik alahidilikke hem omumluqqa ige bolghan, bir yürüshlük neghme yaki neghmiler yighindisi.

Péil. Közi sel yumulup, xire köridighan haletke kelmek: közliri mestlikte elesleshken yashqina ikki yéza yigiti etraptiki kishilerge göshiyip qariship turatti.

Isim «tébabet» chéchek we bezi bashqa késelliklerning aldini élish üchün tére arqiliq bérilidighan suyuqluq.

«Emdürmek» péilining mejhul derijisi.

①Süpet. Emgek qilinghan, emgek singgen; méhnetlik: emgeklik ishning atiqi chiqar, qilmisa chatiqi chiqar (maqal).
②Isim. Dialékt. Japakeshlik, shorpéshanilik, teleysizlik.

Isim [erebche] ①«matématika» matématikiliq hésabning her bir türi: töt emel. Qoshush emili. Bölüsh emili. Isim [erebche] ②mensep, hoquq, wezipe: emel tutmaq. Emili ösmek. ③Kündilik ish, paaliyet, emeliyet: emelde körsetmek. Emelge ashurmaq.＊Éghizda bar, emelde yoq (maqal).＊Emili yoq sopidin tuxumi yoq toxu yaxshi (maqal).

Isim. Emeliyetni üstün köridighan, emeliy tejribidin ötküzüshke bérilgen adem: bir alim üchün eng yaxshi pezilet, qilchimu saxtiliq we quwluq qilmasliq, emeliyetchi bolush.