[Erebche] <يېزىق تىلى> ①Isim. Axir, payani yoq kélechek zaman; menggülük, hemishe, daima: ana weten sanga sadiq qizil qelbim, séni küylep ta ebedke naxsham yangrar. ②Rewish. Menggü, ebediy; ömürwayet: untumastin séni xelqing, ebed saqlaydu namingni.

Isim [parsche] epsane tetqiqati bilen shughullanghuchi mutexessis, alim.

Péil. Pushayman qilmaq, pushayman yémek, ökünmek, échinmaq: men bu ishtin xewer tapqandin kéyin qattiq epsuslandim.

Péil ①muwapiq, jayida béjirmek, pem bilen qilmaq: imin palgan yaxshi er, hemme ishni epligen. Ürküp qachqan düshmenning toghraqqa béshini kepligen. ②Qamlashturmaq, jaylimaq, bablimaq: sayim aka öz reqibini dalda yerde eplep turup bir saldi-de, uni jayidin qopalmas qilip qoydi.

Isim [grékche] ①janab. ②Uqumushluq kishilerning ismigha qoshulup hörmet menisini bildürüp kélidu. ③Oqutquchi, muellim: men aliy mektepni püttürüp ürümchi sheherlik tejribe ottura mektipide besh yil ependi boldum. ④Xoja nesirdinning süpiti yaki leqimi: ependi letipiliri.

Isim <سودا> Etkes mallarni élip satquchi kishi.

Süpet. Ete bolidighan, etisi yüz béridighan: etiki ish. Etiki quyruqtin bügünki öpke ela (maqal).

Péil ①chong körmek, hörmetlimek, etiwar körmek: turdiaxun aka xelq üchün öchmes töhpe yaratqan bolghach, kishiler uni etiwarlaytti. ②Asrimaq, qedirlimek, qimmetlik dep bilmek: ular atisi bergen bu bayliqni nahayiti etiwarlaptu. ③Eziz körmek, ezizlimek, arzulimaq: er-xotun ikkiylen bu arzuluq balisini jénidinmu bek etiwarlaydiken.

Süpet. Ejri yoq, ejir, emgek singdürülmigen, méhnetsiz, emgeksiz: halal terdin tizip ünche wetenni qilmisang gülshen, kélermu öz-özidin u, ejirsiz bir isharetke.

Isim [erebche] kishining hayati axirlashqan peyt, ölüm, qaza: ejel yetmey jan chiqmas, béxil baydin nan chiqmas(maqal).

Süpet. Yaxshi terbiye körgen, exlaqi yaxshi, edeplik: exlaqliq oqughuchi.

Isim [erebche] yerlik usul bilen shéker qiyamigha dora-derman arilashturup yasilidighan bir xil tatliq yémeklik.