Rewish [erebche] «yéziq tili» her zaman, bir zaman, bezide: sebri göher, sir altun, siri ehyan özgidur. Siri ayan ehlige, ömri geryan özgidur.

Isim [erebche] «yéziq tili» berpa, bina: ehya qilmaq.

Süpet. Ehmiyiti bar, ehmiyetke ige: bügünki söhbet bir ehmiyetlik ders boldi.

Süpet. Ehmiyiti, étibari, zörüriyiti yoq, muhim emes: bularning hemmisi almas üchün ehmiyetsiz bir néme idi.

Isim [erebche] ①birer nerse yaki ishning kishilik hayatida, jemiyette, weqelikte tutqan orni; qimmiti; muhimliqi; roli: ehmiyiti bar. Ehmiyiti zor. ②Étibar; diqqet-étibar: ehmiyet bermek.

Isim [erebche] bir mehellide yashawatqan kishiler, bir mehellining ademliri, el-jamaet: toxti köpchilikke:-qéni, jamaet, ehlimehelle mushu yerde ikenmiz, bu toghrida meslihetliship baqayli.-Dédi.

Isim [erebche] «tarix» ottura esirde muqeddes zéminni istéla qilish üchün gherbtiki xristianlarning qilghan herbiy yürüshige qatnashquchilar, ular kiyimlirige we qorallirigha selip (krést) belgisini qadiwalghan, shunga ehliselip déyilgen.

Isim [erebche] ①birer sahe, kesip yaki daire kishiliri: kesip ehli. Bilim ehli. ②Melum bir jayda yashaydighan, topliship olturaqlashqan kishiler, ahale: yurt ehli. Sheher ehli. ③Birer ish-heriketke qatnashquchi, daxil bolghuchi kishiler, jamaet: mejlis ehli.

Isim [erebche] «yéziq tili» höküm, emr-perman, yolyoruq: diniy ehkam.

Isim [erebche] pütüshken, birlikke kelgen qetiy söz, wede, lewz; qarar: ehde qilmaq. Ehdisidin chiqmaq.

Isim [erebche+parsche] «yéziq tili» qetiy wede: yoq sanga bunda orun, sen ehdupeyman bulghiding, chin muhebbet yolida bir söz we bir jan bolmiding.

Isim [erebche+parsche] yézilghan höjjet, shertname, kélishim: ehdiname tüzmek.