Isim [et+tiken] ademning tirniqi etrapidin kötürülüp qalidighan tikendek inchike tére.

Isim. Etles toqush we sétish bilen shughullanghuchi kishi.

Rewish. Bügündin kéyin, kéyinki waqitlarda, etigiche: biz ikkimiz etiletin séni yoqlighili kélip qalarmiz.

Rewish. Etey: hemshire, u sizni dep özini eteylep aghriqqa salidu, özi bolsa attek saq.

Imliq söz [erebche] teejjup, qiziq, heyran qalarliq, ghelite:-méni téxichila chüshenmeydikensiz-de!-Dédi turghun renjip, -ejeba, men pul üchün shundaq qiliwatimenmu?! Yaq xelqimizning payda-menpeiti üchün!

«Echüshmek» péilining ömlük derijisi: ular ögzidin üch-töt taghar qaq echüshüshti.

Isim. Exlet bar, exletke tolghan jay.

Isim. Türlük zhanirdiki edebiy eserlerni yézish ishi, paaliyiti.

Isim [erebche] kishilerning özara muamilide özini tutushni bilishi; exlaq, terbiye we uning ölchemliri: u shu küni kechte zawut ambirining aldigha bérip, yash ambarchigha edep bilen salam qildi.

Er-ayallar otturisida bolidighan, er-ayallar otturisida yüz béridighan: er-ayalliq munasiwet. Er-ayalliq méhir-shepqet.

Isim. Nerx-hawa töwen, hemme nerse erzan halet: silining bu yurtliri xéli erzanchiliq iken, néme dése, shu tépilidiken.

Isim [erebche] diniy chüshenchilerde pelekning eng yuqiri qismi, eng yuqiri asman: ershke chiqmaq.