Süpet. Közi bir yangha qiypash qaraydighan, alighay: bu ademning eles közliridin ya ichkenliki, ya chekkenliki körünüp turatti.

Péil. Közi qarangghulishay dep qalmaq, közige qarangghuluq tiqilmaq: ilyasning mestlikte elengleshken közliri oynap ketti.

«Emmek» péilining mejburiy derijisi: chünki sen pepilep, aq süt emdürüp, tünliri yénimdin ayrilmay baqqan. Yighlisam qaysi chagh men qilip xeqish, qolunggha sen élip baghringgha yaqqan.

Isim [emgek+qarash] emgekke bolghan tonush, chüshenche, emgek heqqidikiköz qarash: uning emgekqarishi yaxshi.

«Ermek» yardemchi péilining bolushsiz süpetdishi bolup, inkar, ret qilishni bildüridu: rext pul emes, hüner pul (maqal). *Qara qashim bar méning, köydürme qash lazim emes. Bir adashim bar méning, ikki adash lazim emes.

Isim. Emeliyetke ehmiyet béridighan keypiyat, emeliyetke ixlas qilidighan xususiyet: adile yoldishigha:-siz barghandin kéyin amérikiliq sawaqdashlar we xizmetdashlar bilen chiqiship ötüng. Amérika xelqining emeliyetchanliqinimu kemterlik bilen qétirqinip ögining, -dédi.

Isim [erebche] kit üchiyidin ajritiwélinidighan momsiman ötkür xush puraqliq madda, renggi kül reng yaki qara bolidu. Buningdin paydilinip her xil xush puraqliq matériyallar teyyarlinidu: dilrebaning qoli hijran yaqisini qildi chak, lale-enber hidigha toldi hawa, tupraquxak.

Süpet. Ghémi, teshwishi, endishisi bar: men kelgüsi heqqide endishilik xiyallarnimu qilattim.

Isim. Tinch bolmighan halet, ensiz keypiyat: gör ensizlikidin öy ensizliki yaman (maqal).

Her xil bahane-seweb, wej, quruq wede, gep-söz: sen emdi ene-manangni qoy.

«Eymenmek » péilining ömlük derijisi: boway bilen momay ularning güzellikidin eyminiship, néme qilishini bilmey, güllük arisigha yoshurunushuptu.

Süpet eynek shekillik, eynekke oxshaydighan, eynektek: eyneksiman taxta.