Isim. Ewliyalargha xas ish, xususiyet: ular yapyash bu chokan nimjan yigitke bend bolup qalmas dep ewliyaliq qilishatti.

Süpet [parsche] ①hal ehwali nachar, yaman ehwalgha chüshüp qalghan; xarab: bu jarahetler uni tolimu körümsiz, ebgar körsitip turatti. ②Oruq, zeip, jüdenggü; ajiz: etiyaz küni taghdin heydep kélingen qoylarning hemmisi ebgar iken.

Péil. «Yéziq tili» ebediy yoqalmaydighan, buzulmaydighan, untulmaydighan, menggü qalidighan bolmaq.

Isim. Epsaniwi heriket, epsaniwi qiliq.

Isim [parsche] «yéziq tili» pighan, nale-peryad, nale-zar: shemsi janan ey nigara qaydisen, wisalinggha emdi qachan yétermen, qay tamangha bashim élip yürermen, men neyliyin yardin epghan bolmisa.

①«Eplimek» péilining mejhul derijisi. ②Temshelmek, tereddut qilmaq: perhad yézip bolishigha u qumiliqini yighishturup, tezim qildi-de, méngishqa eplendi.

Imliq söz. Etteng.

Isim. Etles toqush, sétish ishi, kespi: xoten xelqi etleschilik, gilemchilik, qashtash oymichiliqi qatarliq hüner-seniti bilen tunulghan.

Isim [ete+yaz] töt pesilning birinchisi, qishtin kéyinki, yazning aldidiki pesil: etiyaz pesli.

Isim [erebche] burun ötken nesil-neseb, ata-bowilar: ular ejdadlar yaratqan küresh méwilirini tétighanséri, ashu ejdadlarni téximu söyümlük hés qilidu.

Péil. Ejeblenmek, ejeblinish hés qilmaq: u sabirning ismini anglap, biraz ejebsinip qasimgha qaridi.

«Echüshmek» péilining mejhul derijisi.