Péil ①gepni tekrarlawermek, gepni sozup injiqlap qilmaq: bizning bu bashliqimiz ezmiliship yighin achsa bir künni alidighan boldi. ②Boshap ketmek, asta, ézilenggülük bilen qilmaq:-sayim, ezmiliship kétipsen, axsham toy baghiqini néme üchün igisige yetküzüp bermeysen?-Dédi u sayimgha.

«Ezweylimek» péilining ömlük derijisi.

Rewish [parsche] ①chin könglidin, köngül qoyup, qétirqinip: osman doxtur balining késilini estayidil tekshürdi. ②Hemme terepni hésabqa élip, etrapliq: u estayidil oylanmaqta idi.

Péil. Kérekke kelmek, ishqa yarimaq, payda bermek: men u yerde xéli esqattim.

Isim. Birer nerse toghrisida bérilgen chüshendürüsh, qoshumche izah; eskertme: mensur tursun toghrisida ekberge bezi eskertishlerni berdi.

Süpet [erebche] deslepki, eslidiki, bashtiki: esliy nusxa. Ular esliy pilan boyiche sizni besh yil zerbidarliq bilen terbiyilep baqmaqchi iken.

Eswab we jabduq, shu eswab we jabduq dairisidiki nersiler: ular üch aka-uka eswab-jabduqlirini élip, üch ay yol yürüptu.

Isim [erebche] «yéziq tili» shéir; shéirlar: her kéche-kündüz yarni kütimen, yargha munasip eshar pütimen.

Isim. Eqil ishlitishni bilish xususiyiti, alahidilik: héssiyliq bilen eqliylik süpet jehettin perqlinidu.

Süpet ①eqli bar, kallisi ishleydighan, ötkür, hoshyar, zérek: eqilliq özini eyibler, nadan dostini. Eyibler (maqal). ②Eqil bilen wujudqa kelgen, bilimlik ikenlikini körsitidighan: mana bu eqilliq gep, taza toghra éytting.

Isim. Eksilinqilab terepdari yaki qatnashchisi.

«Ekirmek «péilining ömlük derijisi: xizmetdashliri uning öy köchüshige hemkarliship nerse-kéreklirini öyigiche ekirishti.