Isim [egiz+ot] «botanika» chinigül ailisidiki bir yilliq, kichik, saman gholluq ösümlük. U dalida ösidighan ot-chöp bolup, dora ornidimu ishlitilidu.

El-aghinidarchiliq.

Isim. Elchi bolush ishi, wezipisi: rena: obdan apa. Etilikke abliz tagham elchilikke kelmekchi, siz maqul bolung jumu!, -Dep apisini quchaqlidi.

«Elley» sözining tekrarlinishi.

Isim [erebche] haya qilish.

Süpet. Derd-elem tartmighan, derd-elimi yoq, elemdin xaliy: seher-sübhi chimen baghlar ara sayraydu xush kakkuk, elemsiz külke yar emdi méningdek köngli sulghongha.

Isim. Emligüchi téwip; tomurchi: köp aghrighan emchi bolur, köp yürgen yolchi bolur (maqal).

Isim [erebche] emelge ashurulushi derguman, natayin bolghan müshkül ish.

«Emlimek» péilining mejhul derijisi.

Rewish. Emeldargha oxshash, emeldarlardek: qéyyumni bir kün waqitliq guruppa bashliqi qilip qoyuwidi, emeldarlarche qolini silkip buyruq qilidighan boluwaldi.

Isim. Emen köp ösken, emen bilen qaplanghan jay.

Isim [parsche] «yéziq tili» aile seremjanliri; zörür nerse-kérekler: seydixan achimu uning seper enjamlirini xurjungha qachilap, péshaywanda hazir boldi.