Isim. Egri halet, egri shekil: sili ayal turuqluq toghra bilen egrilikni bilgen yerde, men elwette bilimen-de.

Baghlighuchi [parsche] shert béqindi jümlining béshida kélip «sa, se» we bashqa shert qoshumchiliri bildürgen menini kücheytip kélidu: eger sen kelmigen bolsang, bu chataq üzülmeytti.

Süpet. Asasiy penlerning hemmiside ela netijige érishken, ela oqughan: elachi oqughuchi.

Isim. Elgek yasaydighan we satidighan kishi.

Isim. Neghme qilish ishi bilen shughullinidighan adem; neghmikesh: namaz bamdattin kéyin ishiktin birinchi bolup elneghmichiler kirip keldi.

Süpet. Mol, köp, awat: ular méngiwérip birchaghda süyi elwek, ot-chöpi mol bir yurtqa yétip keptu.

Isim. Elenggü halet, elenggü keypiyat: qasim ghezeplinip shundaq dégen bolsimu, lékin uning közliride alliqachan elenggülük peyda bolghanidi.

Rewish. Bügünki künge kelgende, bügünki künde: emdilikte héliqi oruq kalilar buluttek semrip, tükliri parqirap ketti.

Isim. Emgek qilghuchi, méhnetkesh, ishchi.

Süpet [erebche] ①aman-ésen; xatirjem: emin tapmaq. ②Ishengen: biz padishahimizning puqralargha bundaq ghemxorluq qilidighanliqigha ezeldinla emin iduq.

Isim [erebche] ijtimaiy paaliyet, emeliy paaliyet, réalliq: bilish emeliyettin kélidu.

Isim [erebche] «din» peyghemberler: u pütün ewliya, enbiyalarni shépi keltürüp qesem ichip qozghalmasqa wede berdi.