پېئىل. گەپكە كىرمەيدىغان، ھېيىقمايدىغان بولۇپ كەتمەك، كەپسىزلەشمەك: بۇ بالا بارغانچە ئاينىپ، بىۋاكلىشىپ كېتىۋاتاتتى.

سۈپەت [پارسچە، ئەرەبچە] <يېزىق تىلى> ①ۋەتىنى، يۇرتى يوق؛ ئۆز جايىدىن ئايرىلغان؛ ۋەتەنسىز: بىۋەتەن ئاققۇن. ②ئۆي-جايسىز، باشپاناھسىز: سەمەت ئۈچ يىل قېچىپ يۈرۈپ بالىلىرىنى بىۋەتەن قىلدى.

①ئىسىم. دىئالېكت. دۆ. ②تەقلىد سۆز. كالىنىڭ ئۈزۈپ-ئۈزۈپ مۆرىشىدىن چىقىدىغان ئاۋاز.

ئىسىم. دۆ، ئۆمۈچۈك.

پېئىل. ھەممە يېرىگە يېڭنە بىلەن گۈلگە ئوخشاش نەرسىلەرنى تىكمەك، بېزىمەك: گۈل بۆجىدىم يۈرەككە، تىل تورغىيىم سۆزۈڭدىن. ساڭا بەرگەن كۆڭلۈمنى، كۆرگەنمىدىڭ كۆزۈمدىن.

«بۆجىمەك» پېئىلىنىڭ مەجبۇرىي دەرىجىسى.

«بۆجىمەك» پېئىلىنىڭ ئۆملۈك دەرىجىسى.

«بۆجىمەك» پېئىلىنىڭ مەجھۇل دەرىجىسى.

ئىسىم. توشقاننىڭ بالىسى.

پېئىل. توشقان تۇغماق.

سۈپەت. ئالايغاق، ھومايغاق؛ ئالايغان، ھومايغان: ئۇ خۇدۈكچان، بۆجەيگەك كۆزلىرى بىلەن يەر ئاستىدىن قاراپ قويۇپ، دۈمچىيىپ ئورنىدا تۇراتتى.

پېئىل. كۆزىنى ئالايتىپ قارىماق، ھومىيىپ قارىماق: بىز ئۇلارنىڭ ئالدىدا ياۋا ئاسلاندەك بۆجىيىپ قالىدىكەنمىز.