پالاكەت

[ئەرەبچە] ① ئىسىم. كىشىلەرنىڭ ئىختىيارىدىن، ئىرادىسىدىن تاشقىرى؛ ئۇشتۇمتۇت، كۈتۈلمىگەندە يۈز بېرىدىغان كۆڭۈلسىز ھادىسە؛ بەختسىزلىك؛ بالا-قازا؛ ئاپەت: پالاكەت باسماق. ＊خۇشال بولغاندا كۆزگە پالاكەت كۆرۈنمەس (ماقال). ②سۈپەت. كۆچمە مەنىدىكى سۆز. چاققان ئەمەس، لەقۋا، لايغەزەل، ئېپى يوق؛ كېلەڭسىز: ئايۇپ ئاكىنىڭ ئوغۇللىرى پالاكەترەك يىگىتلەردىن ئىدى.