سۈپەت [ئەرەبچە] ئەدەپ-ئەخلاققا ئائىت، ئەخلاق-پەزىلەتكە خاس: ئەخلاقىي پەزىلەت. ئەخلاقىي تەربىيە.

سۈپەت. تارىخى سۆز. ياخشى، ئوبدان؛ ساۋابلىق، خەيرلىك: ئەدگۈ نام.

ئىسىم. ئەدەبىيات كەسپى بىلەن شۇغۇللانغۇچى، ئەدەبىياتشۇناس.

«ئەدىمەك» پېئىلىنىڭ مەجبۇرىي دەرىجىسى: ئاپپاراتلارنىڭ كېلەڭسىز بولۇپ كېتىشى، ئۆز نۆۋىتىدە مۇقەررەر ھالدا بيۇروكراتلىقنى ئەدىتىپ قويىدۇ.

ئەرز ۋە داد: ئەبۇ سابىر پادىشاھ بولۇپ خەلقنىڭ ئەرز-دادلىرىنى ئادىل سوراپتۇ.

ئىسىم [ئەرەبچە] <يېزىق تىلى> ①مەيدان، سەھنە. ②غوۋغا، ئالىتوپىلاڭ؛ قىيامەت: يامۇل ئىچى بىر ئەرسات، شەھەرنىڭ قازىكالانلىرى ئامبالدىن ھەبىبۇللا مۇپتىھاجىنىڭ بىر قوشۇق قېنىنى تىلىدى.

①سۈپەت. ھەرقانداق چەكلىمىگە ئۇچرىمايدىغان، چەكلىمىدىن خالىي؛ ئازادە، بىمالال، خاتىرجەم، ئارامخۇدا: ئەركىن ھايات. ئەركىنتۇرمۇش. ئەركىن رىقابەت. ②رەۋىش. ئەركى، ھوقۇقى ئۆز قولىدا بولغان، ئازاد: ئۆزىنى ئەركىن تۇتماق. ③ئەرلەرنىڭ ئىسمى.

ئەركەك چىۋىن كۆرمىگەن.

ئىسىم. دىئالېكت. ئەپسۇن، سېھىر.

①ئىسىم. بىرەر كوللېكتىپ، گۇرۇھ ياكى تەشكىلاتقا مەنسۇپلۇق، تەۋەلىك: ئەزالىق كىنىشكىسى. ئەزالىق بەدىلى. ②سۈپەت <ماتېماتىكا> ئەزاسى بار، ئەزادىن تەشكىل تاپقان، ئەزانى ئۆز ئىچىگە ئالغان: ئۈچ ئەزالىق ئەمەل. بىر نامەلۇملۇق ئىككى ئەزالىق تەڭلىمە. كۆپ ئەزالىق تەڭلىمىلەرنى يەشمەك.

سۈپەت [ئەرەبچە] ئۇلۇغ، بۈيۈك، چوڭ، زور؛ كاتتا: ئادەمنىڭ كۆڭلى ئەزىم دەريا بولۇپ، ئۇنىڭغا ھەممە نەرسە سىغىدۇ.

ئىسىم [ئەرەبچە] <پەلسەپە> ئىدېئالىزملىق بىلىش نەزەرىيىسى. ئۇ بىلىش ئوبيېكتىپ شەيئىدىن، ئىجتىمائىي ئەمەلىيەتتىن، ھېس-تۇيغۇدىن بۇرۇن بولىدىغان نەرسە، ئۇ تۇغما (ئەزەلىي) بولىدۇ. ئۆزىنىڭ كاللىسىدا ئەزەلدىن بار بولىدۇ، دەپ ھېسابلايدۇ.