① ئىسىم [پارسچە] ئومۇمەن يەرگە، كارىۋاتقا سېلىنىدىغان، يۇڭ ياكى پاختا يىپلىرىدىن توقۇلغان، گىلەم ئورنىدا ئىشلىتىلىدىغان بۇيۇم. ②تەقلىد سۆز. ئادەملەرنىڭ مېڭىش ھەرىكىتىنىڭ كېلەڭسىز ھالىتى.

[ئەرەبچە] ① ئىسىم. كىشىلەرنىڭ ئىختىيارىدىن، ئىرادىسىدىن تاشقىرى؛ ئۇشتۇمتۇت، كۈتۈلمىگەندە يۈز بېرىدىغان كۆڭۈلسىز ھادىسە؛ بەختسىزلىك؛ بالا-قازا؛ ئاپەت: پالاكەت باسماق. ＊خۇشال بولغاندا كۆزگە پالاكەت كۆرۈنمەس (ماقال). ②سۈپەت. كۆچمە مەنىدىكى سۆز. چاققان ئەمەس، لەقۋا، لايغەزەل، ئېپى يوق؛ كېلەڭسىز: ئايۇپ ئاكىنىڭ ئوغۇللىرى پالاكەترەك يىگىتلەردىن ئىدى.

پالانى-پۇستانى.

«پالىلدىماق» پېىلىنىڭ ئۆملۈك دەرىجىسى: ئاسمان چېھرىسىدىكى تۈركۈم-تۈركۈم يۇلتۇزلار پالىلدىشاتتى.

ئىسىم <پەلسەپە> مەۋجۇدىيەت بىلەن تەپەككۇرنىڭ بىرلىكى توغرىسىدىكى ئىدېئالىستىك نەزەرىيە. پانئىدراكچىلىق تەبىئەت دۇنياسى بىلەن جەمئىيەتنىڭ پۈتكۈل تەرەققىياتى «ئالەم روھى» نىڭ ئەقلى، لوگىكىلىق پائالىيىتىنىڭ ئىشقا ئاشۇرۇلۇشىدىن ئىبارەت دەپ قارايدۇ.

«پاناھلانماق» پېئىلىنىڭ ئۆملۈك دەرىجىسى.

①ئىسىم [پارسچە] جاي، مۇساپە، يول قاتارلىقلارنىڭ ئاخىرقى نۇقتىسى؛ چېگرىسى: زەپ ئوخشىغان بۇغداينىڭ پايانى ھېچ كۆرۈنمەس؛ كېچەكۈندۈز قۇندۇزنىڭ ھارغىنلىقى بىلىنمەس. ②ئىش-ھەرىكەت، گەپسۆز، ۋەقە ھادىسىلەرنىڭ ئاخىرى؛ داۋامى: بىلمىدىم كۈلپەتنىڭ بارمۇ پايانى، ئالەمگە ھەمراھكەن ئادەم پىغانى. ③كۆچمە مەنىدىكى سۆز. ھېس تۇيغۇ، كەچۈرمىش قاتارلىقلارنىڭ چېكى؛ ئاخىرى: تارقىلىپتۇ ئاخشامقى تۈن تۇمانى، ئېقىن بىلەن بىللە ئۈزدۈم باھاردا، بۇ ئېقىنغا ئىشقىمنىڭ يوق پايانى، ئۇ ئاققان جاي بولغاچ قەلبىم ماكانى.

رەۋىش [پاي+پېتەك] ئالدىراش-تېنەش، ئاۋارە، پاتىپاراق: ساھىبخانا مېھمانلارنى مەزەگە ئېغىز تېگىشكە زورلاش بىلەن پايپېتەك ئىدى.

سۈپەت [ئەرەبچە+پارسچە] <يېزىق تىلى> دائىم پايدا ئېلىش كويىدا بولىدىغان، ھايانكەش.

ئىسىم. پايلاش ئىشھەرىكىتى: مەن ئەقلىمغە كەلگەندىن بۇيان ناسىر بەگنىڭ بوسۇغىسىدا پايلاقچىلىق قىلدىم.

①سۈپەت. قۇلىقى ئاڭلىمايدىغان، قۇلىقى ئېغىر، ئاڭلىماس، ساغرۇ: بۇ ئادەم كور ياكى پاڭقايمىكىن! ②ئىسىم. ئات، كالا، قوي قاتارلىق سۆڭەكلىك ھايۋانلارنىڭ كەينى پۇتىنىڭ تىزىدىن ئوشۇقىغىچە بولغان ئىلىك ئۇستىخىنى؛ سۆڭىكى.

سۈپەت [رۇسچە] پراكتىكا قىلىۋاتقان: پراكتىكانت ئوقۇغۇچى. پراكتىكانت دوختۇر.