ئىسىم [ئەگىز+ئوت] <بوتانىكا> چىنىگۈل ئائىلىسىدىكى بىر يىللىق، كىچىك، سامان غوللۇق ئۆسۈملۈك. ئۇ دالىدا ئۆسىدىغان ئوت-چۆپ بولۇپ، دورا ئورنىدىمۇ ئىشلىتىلىدۇ.

ئەل-ئاغىنىدارچىلىق.

ئىسىم. ئەلچى بولۇش ئىشى، ۋەزىپىسى: رەنا: ئوبدان ئاپا. ئەتىلىككە ئابلىز تاغام ئەلچىلىككە كەلمەكچى، سىز ماقۇل بولۇڭ جۇمۇ!، -دەپ ئاپىسىنى قۇچاقلىدى.

«ئەللەي» سۆزىنىڭ تەكرارلىنىشى.

ئىسىم [ئەرەبچە] ھايا قىلىش.

سۈپەت. دەرد-ئەلەم تارتمىغان، دەرد-ئەلىمى يوق، ئەلەمدىن خالىي: سەھەر-سۈبھى چىمەن باغلار ئارا سايرايدۇ خۇش كاككۇك، ئەلەمسىز كۈلكە يار ئەمدى مېنىڭدەك كۆڭلى سۇلغونغا.

ئىسىم. ئەملىگۈچى تېۋىپ؛ تومۇرچى: كۆپ ئاغرىغان ئەمچى بولۇر، كۆپ يۈرگەن يولچى بولۇر (ماقال).

ئىسىم [ئەرەبچە] ئەمەلگە ئاشۇرۇلۇشى دەرگۇمان، ناتايىن بولغان مۈشكۈل ئىش.

«ئەملىمەك» پېئىلىنىڭ مەجھۇل دەرىجىسى.

رەۋىش. ئەمەلدارغا ئوخشاش، ئەمەلدارلاردەك: قېييۇمنى بىر كۈن ۋاقىتلىق گۇرۇپپا باشلىقى قىلىپ قويۇۋىدى، ئەمەلدارلارچە قولىنى سىلكىپ بۇيرۇق قىلىدىغان بولۇۋالدى.

ئىسىم. ئەمەن كۆپ ئۆسكەن، ئەمەن بىلەن قاپلانغان جاي.

ئىسىم [پارسچە] <يېزىق تىلى> ئائىلە سەرەمجانلىرى؛ زۆرۈر نەرسە-كېرەكلەر: سەيدىخان ئاچىمۇ ئۇنىڭ سەپەر ئەنجاملىرىنى خۇرجۇنغا قاچىلاپ، پېشايۋاندا ھازىر بولدى.