Сүпәт [парсчә+әрәбчә] ①тәрәтсиз, тәрити сунған: қейумниң дадиси битәрәт йәргә дәссимәйдиған адәм иди. ②Көчмә мәнидики сөз. Бойи пакланмиған, паскина.

Сүпәт [парсчә+әрәбчә] тәләйсиз: битәләй адәм.＊Битәләйгә су кәлсә, аллакудин йар кетипту (мақал).

Исим. Тәләйсизлик.

Исим. Биҗақ нан. Базар ненидин сәл непиз вә сәл чоңрақ, йүзигә чәккүч чекип, тунурға удуллуқ йеқип, удуллуқ қомурувалидиған бир хил нан.

Исим «ботаника» үзүмниң бир түри. Адәттики үзүмләрдин кейинрәк пишиду, чүрүкрәк келиду, тәмиму адәттики үзүмләргә қариғанда сәл қиртақ болиду.

Исим. Бовақ балиларниң бешиниң айпаң шәклидә чечи чүшүп кетиш һадисиси: биҗи кирмәк.

Исим. Диалект. Әмчәк (айалларниң).

Сүпәт. Һурун, инҗиқ, йалқав; гиҗиң: биҗиқим хотун чай қайнатқучә, чаққан хотун аш пишурар (мақал).

Исим «ботаника» ①қийақ аилисидики көп йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Адәттә сулуқ етизларда өстүрүлиду. ②Мушу өсүмлүкниң йәр асти ғоли.

Исим. Диалект. Өрүкниң бир түри; йағлиқ өрүк, ақ өрүк.

Сүпәт. Әқлий вә җисмани җәһәттин иқтидарсиз, бир ишқа қурби йәтмәйдиған, қолидин бир иш кәлмәйдиған, өзини ташливәткән; бошаң, ғәйрәтсиз: уни көргәнләр таза бир биҗинбош хотун охшайду, дәп һес қилишатти.

Сүпәт. Диалект. Бүдүр.