Исим. Йахши күтүлмәй, беқимсиз, қариғучисиз қалған һаләт, күтүмсизлик.

Исим. Бирәр дөләтниң ташқи сийаситидики чәтниң һәрқайси җәһәтләрдики йеңилиқлирини қобул қилмайдиған, өзиниңкиниму сиртқа чиқармайдиған бир хил бир изда турувелиш нуқтиинәзири, идийиси.

①Исим «зоологийә»чайка. ②Исим. Белиқ беқиш, белиқ тутуш билән шуғуллинидиған адәм: белиқчиниң күни суда (мақал).

«Бейимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: йәрләрни һөддә бериш сийасити деһқанларни бейитти.

Сүпәт [парсчә] тил һа. Бәхтсиз, тәлийи каҗ; бузуқ, пәс, әбләх: бовай дәрғәзәп болуп:-әй ләнити бәтбәхт ! Шаһзадигә қилмиған зийанкәшликиң қалмиди,-деди.

Сүпәт. Қилиқсиз: бәтқилиқ оғул.＊Алмас нәдики бәтқилиқ балилар билән ойнайтти.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] йаманлиқни ойлайдиған, нийити бузуқ, нийити йаман: бәтнийәтниң йоли тар (мақал).＊Деһқанниң кичик оғлиниң хуй-пәйли әски, өзи мәккар, алдамчи, бәтнийәт икән.

Пешанигә пүтүлгән амәт, тәләй, ризиқ: бу ишни бәхт-пешанәңдин көр.

Рәвиш [парсчә] ғәм-әндишисиз, хатирҗәм, бималал, бихудүк: бу чағда қоли бағланған шанийаз бәхираман олтурған әскәрниң бешиға кәйничә бир калла қойуп, оңдисиға чүшүрди.

Сүпәт. Бәдини бар, бәдәнгә игә: униң йенида йүзи йумилақ, толуқ бәдәнлик бир қиз олтуратти.

Исим [әрәбчә] чақмақ, чеқин, йешин.

Сүпәт. Бәрикити йоқ, бәрикити түгигән, бәрикәт қилмайдиған: бәрикәтсиз нәрсә.