Исим [әрәбчә] «дин» динға хилап йеңилиқ, динда кейин пәйда болған нәрсә: моллам мундақ бидәт соалларни сориғучиларға ибрәт қилиш ғәризидә ғәзәплик аваз билән варқириди.

Бири йәнә бирини, бири иккинчисини: балилар бир-бирини қоғлишип узақ ойниғандин кейин өйлиригә тарқашти.

Тошмақ; толмақ, қаплимақ; таралмақ: кава пелики йейилип чоң етизға бир кәпту.

Бағлиғучи. Бирдәм, биртуруп, бәзидә: у ғәзипини бесиш үчүн бирдә шаңйуни, бирдә черикләрни тиллиди.

①Исим. Иттипақлиқ, инақлиқ: ирадә бирлики. ②Сүпәт. Көпчиликкә тәәллуқ болған, омумийлиққа игә: бирлик сәп. ③Исим. Шәйиләрни өлчәштә өлчәм қиливелинған миқдар: өлчәм бирлики // бирлик мәһсулат.

Сүпәт. Бир мәзгиллик, бир мәһәл давамлишидиған йаки болидиған: бирмәһәллик һәрикәт. Бирмәһәллик қизғинлиқ.

①Сан. Биринчи номурлуқ: биринчи синип. ②Сүпәт. Әң алдинқи орунда турған, әң алдинқи: өзини махтиған биринчи әхмәқ, хотунини махтиған иккинчи әхмәқ (мақал). ③Рәвиш. Баштин кәчүрүлмигән, көрүлмигән; һайатида әмди бирла қетим йүз бәргән, садир болған: бу мениң оқуғучилар алдида биринчи қетим дәрс өтүп беқишим иди. ④Сүпәт. Һәммидин алдинқи қатарда турған, әң маһир, илғар, әла, пешқәдәм: бу йилқи мусабиқимиздә қоманданимиз савут биринчи. ⑤Сүпәт. Һәммидин зөрүр, әң еһтийаҗлиқ болған, әң муһим, асасий; баш: бу йәрдики биринчи вәзипә дәм елиш, андин қалса өгиниш.

Бирә-бирә.

Исим. Тиғлиқ әсвабларниң өткүр қири.

Исим. Бисәрәмҗан болуш, бисәрәмҗан һаләт: у пахал үстидә бисәрәмҗанлиқ билән уйақтин, бу йаққа өриләтти.

«Биқиндимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Моздузчилиқта ишлитилидиған, металдин йеңнигә охшаш учлуқ қилип йасалған йағач саплиқ әсваб: бигиз санҗимақ.