Исим [әрәбчә] ①«дин» қуран сүрилириниң вә омумән кона китаб, кона хәт-чәк қатарлиқларниң башлиниш формуси. ②Бирәр ишқа киришкәндә, хусусән тамақ йейиштин илгири ишлитилидиған башлиниш сөзи: бовай «бисмилла» дәп йолға чүшти. ③Көчмә мәнидики сөз. Бирәр ишниң башлиниши, муқәддимиси: техи сөзүмниң бисмилласини ейтмай туруп, телефон йәнә җириңлап кәтти.

Рәвиш «йезиқ тили» ①рухсәт қилмай; соримай, рухсәтсиз: бисорақ иш қилмақ. ②Сорақ қилинмай, соралмай; сорақсиз: бисорақ қамақта йатмақ.

Рәвиш [парсчә] «йезиқ тили» көп, зор, тола: атам иди бизгә ғәмхар, анам йиғлап даим бисйар, ағам иди маһи рухсар, тәқдирдин кәлсә нәйләрдуқ.

Рәвиш [парсчә] ①сәрәмҗанлаштурулмиған; орунлаштурулуши тәртипсиз, рәтсиз: өй ичи толиму бисәрәмҗаниди. ②Биарам, тәшвишлик, хатирҗәм әмәс: бисәрәмҗан болмақ. Бисәрәмҗан қилмақ.＊Сиз мундақ йиғлисиңиз, униң көңли бисәрәмҗан болуп кетиду.

Исим. Бисәрәмҗан болуш, бисәрәмҗан һаләт: у пахал үстидә бисәрәмҗанлиқ билән уйақтин, бу йаққа өриләтти.

Исим. Қой, өчкә терисидин ишләнгән, өтүк, мәсә қатарлиқ айағ кийимлиригә әстәр қилинидиған йупқа терә.

Исим [парсчә+әрәбчә+п] «ботаника» қоғунниң бир түри. Бу хил қоғунниң пости талалиқ, ети қелин, сулуқ һәм наһайити татлиқ болиду.

Сүпәт [парсчә] иза тартмайдиған, бәтхуй; қилиқсиз: йунус әслидиму калтә пәм, бишәмрәк адәм иди.

Исим. Иза тартмаслиқ: у бишәмлик қилип һәмимизни сәт қилди.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] «йезиқ тили» ғубарсиз: билдим әмди, қәлбиңлар икән сүттәк биғубар. Вәтән ишқи, әл меһри, икән аңа һәмраһ-йар.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] ғәрәз уқмайдиған, ғәрәз билмәйдиған, ушшуқ: биғәрәздин дозах қечипту (мақал).

Исим. Ғәрәз уқмаслиқ: сиз бундақ биғәрәзлик қиливәрмәң.