Сүпәт. Булут билән қапланған, булутланмақ: булутлуқ асман.

Тәқлид сөз. Етилип чиққан суниң авази.

«Булуқ» сөзиниң тәкрарлиниши.

«Булуқлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Пеил. Булуқ-булуқ аваз чиқармақ: бала шу йәрни қезиптикән, дегәндәк булуқлап су чиқипту.

Исим «математика» бир нуқтидин чиққан икки нурдин һасил болған шәкил.

①Булуң вә шу хилдики җайлар: анчә өтмәй там-торусларда чашқанлар чирилдап, булуң-пучқақларға өмүчүкләр тор селишқа башлиди. ②Көчмә мәнидики сөз. Кишиләрниң нәзири чүшмәйдиған, йирақ, чәт җай, орун: паскиничилиқ, қалаймиқанчилиқ, начар болуштәк һадисиләр бу җайда түгисә, йәнә башқа булуң-пучқақларда баш көтүрүп чиқиду.

Исим. Тамниң булуң сувақлирини түзләйдиған әсвап.

Сүпәт. Булуң шәклидики, шәкил-һалити булуңға охшайдиған.

Сүпәт. Булуңи бар, булуң чиқирилған: булуңлуқ етиз.

Исим [русчә] бир тәрипи тивитлиқ рәхт.

«Бунчә» сөзиниң күчәйтмә шәкли: йиғинға бунчивала адәмниң йиғилиши тәсәввур қилинмиғаниди.