①Рәвиш. Бу қәдәр, бу дәриҗидә: рустәм ғоҗиниң ғужғун миҗәзликини биләтти, лекин бунчилик қопаллиқини техи көрүп бақмиғаниди. ②Сүпәт. Өзи ениқлап кәлгән исим ипадилигән шәйини миқдар, һәҗим, дәриҗә, хусусийәт вә һаләт қатарлиқ җәһәтләрдин төвәнлитип ипадиләштә қоллинилиду: почтикәш:-керәк йоқ, бунчилик йол дегән немити?-Деди.

«Бунчә» сөзиниң күчәйтмә шәкли: мусибәт күни бунчивала йиғлап кетиш йахши әмәс.

①Рәвиш. Бу қәдәр:-бунчә алдирап нәгә бараттикинә,-деди айали ери чиқип кәткәндин кейин. ②Сүпәт. Мунчивала: бунчә нәрсини көтүрәлмәйсән, әкә, бирини мән көтүрүвалай.

①Алмаш. Бу хил, буниңға охшаш: нәдә бундақ асан иш болсун? ②Рәвиш. Бу тәриқидә, буниңдәк: әхмәтниң бундақ дегини тоғра болмапту.

Сүпәт [парсчә] «йезиқ тили»«қилмақ» пеили билән келип «пәйда қилмақ, вуҗудқа чиқармақ» дегән мәниләрни билдүриду: йәнә һиҗран, җудалиқ дағи пәрйад, пәләк қилди йәнә зулмини бунйат.

Рәвиш. Мушу түпәйли, мушу сәвәбтин (көпинчә аввал көрситилгән сәвәб йаки нәрсиниң әрзимәйдиғанлиқини ишарәтләп келиду): у кәптумиш, кәлсә кәлсун, буниңлиқ билән бизниң ишимиз тохтап қалмайду.

Исим [парсчә] пурақ, һид: земинға төкүлгән есил йапрақниң қетидин келиду аҗайип бир буй.

Исим «ботаника» пурчақ аилисидики көп йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. 30-80 Сантиметир өсиду; пүтүн өсүмлүк тенидә қисқа вә йумшақ ақ түкчилири болиду; ғоли шахлинип тик өсиду; йопурмиқи соқичақ келиду; қасирақлиқ мевиси тәсвисиман болиду; уруқи сарғуч, тәми интайин қериқ; йилтизи тик өсиду; тебабәтчиликтә пүтүн чөпи вә уруқи дора қилиниду; тәбиити соғуқ, зәһәрлик болуп һөл иссиқни тарқитиду, ағриқни басиду, һашаратларни өлтүриду.

Исим [бу+йақ] ①сөзлигүчи ишарә қилған йаки көрсәткән тәрәп: мәрәмниса:-гүләмхан ача, буйаққа чиқсила,-дәп товлиди. ②«Бу киши, бу адәм» дегән мәнидә ишлитилиду:-йолдаш хәмит,-деди адил биллә кәлгән адәмни көрситип,-буйақ сизни издәп кәпту. ③Тәвәлик 3-шәхс қошумчиси билән келип, «мабәйнидә, бу тәрипидә» дегән мәниләрни ипадиләйду: улар икки-үч күнниң буйақи соқида йетип, соқиниң қаттиқ-қуруқлириға хели көнүп қалғаниди.

Тиркәлмә [бу+йан] чиқиш келиш билән түрләнгән сөзләрдин кейин келип, «бери, башлап, мабәйнидә» дегәндәк мәниләрни билдүриду: абла шәһәргә кәлгән үч йилдин буйан «зәнҗир тапан», «кран» дегән ләқәмләр билән атилидиған болди.

Сүпәт. Берисидики, мабәйнидики, бу тәрипидики: нәччә йилдин буйанқи ишларни әсләп қалдим.

Исим «ирқ» чиң сулалиси дәвридики қирғизлар.