Сүпәт. Ат бәйгиси өткүзүшкә мувапиқ келидиған, лайиқ (мәйдан, җай һәққидә): бир бәйгилик йәргә өстәңму елинғану, лекин уни йава чошқилар бирла кечидә тилғап тиндурувәткән.

Исим ①ат чаптуруш мусабиқиси: ат бәйгиси. ②Көчмә мәнидики сөз. Мусабиқә, бәслишиш: келиңлар бәйгигә достлар, синайли җәңдә ғәйрәтни, җасарәтни көрәк әйләп, тәшәккур мунбири кәлди.

Исим [әрәбчә] тарс. Хәлқара, интернатсионал.

Исим «ботаника» йопурмақ вә ғоллири сериқ өсидиған бир хил өсүмлүк. Топлишип өсиду; сериқ чечәкләйду; мал бәк йәйду.

Исим [парсчә] нәшә.

Исим [пеил] ①нәшә чекидиған адәм: у худди мәҗүн шорап, тохтимай күлидиған қотур чирай бәңги қийапитигә киргәниди. ②Көчмә мәнидики сөз. Тамака, нас қатарлиқ нәрсиләрни көп чекишкә адәтләнгән киши.

Исим [бәңги+диванә] «ботаника» чәйзә аилисидики бир йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Мевиси вә йопурмиқи дора қилиниду; тәми аччиқ болуп, зәһәрлик, мәст қилип ағриқ тохтитиду; рематизмни давалайду; йөтәл вә дәм сиқилишни пәсәйтиду.

Исим. Нәшә йаки тамака чикиш иши, адити.

Сүпәт [бәң+баш] өзи билгәнни, көңли халиғанни қилидиған; башбаштақ: бәңваш адәм.

Исим. Өзи билгәнни қилип йүрүш һалити, көңли халиғанни қилиш, башбаштақлиқ.

Исим [әрәбчә] «әдәбийат» Уйғур шеирийитидики аруз вәзниниң һәрбир түри.

Сүпәт ①пайда, мәнпәәт елиш имканийитидин мәһрум болған: баһардин бәһрисиз кәткән чевәр оғулни әсләймән. ②Бәһриси, мәнпәити йоқ: оғул-қизлар бағвән болсун әл үчүн, бу дәрәхни қалдурмисун бәһрисиз.