Бала, Баласи

Исим. ①[Әрәбчә] исим. Башқа кәлгән апәт; палакәт; хәвп-хәтәр: өзүм тапқан балаға, нәгә барай даваға (мақал). ②Апәт, хәвпниң сәвәби; иллити: бир баласи болмиса, қуйруқ йатамду ташта (мақал). ③Сүпәт. Қолидин һәммә иш келидиған; уста, чевәр, маһир: қасим достиниң долисиға қеқип туруп:-сөзгә бала немә икәнсән,-дәп махтап қойди. ④Исим. Наһайитизор, һеч нәрсә кар қилмайдиған нәрсә. ⑤[Парсчә] «бинакарлиқ» өйниң үстини йепишта синҗи йағач үстигә тоғрисиға қойулидиған вә үстигә васа орнитилидиған йағач; җәгә.