Бешарәт

Исим [әрәбчә] <يېزىق تىلى> ①Алдин берилгән хәвәр, бәлгә, учур: қарниң мундақ көп йағқини мол һосулниң бешарити ②ипадә, инкас, ишарәт: башлиқниң сөзидин у аллиқандақ бир һекимәтниң бешаритини сәзгәниди.