Бәтбәширә

[Парсчә, әрәбчә] ①сүпәт. Әлпази, әпти, чирайи бузуқ; көрүмсиз; сәт: у пакар вә бәтбәширә бир док киши икән. // Өйниң ичидин пешанисида пәқәтла бир көзи болған аламәт қорқунчлуқ бир бәтбәширә чиқипту. ②Исим. Йаман қийапәт, маһийәт:-ундақларниң бәтбәширисини мән бир қарапла биливалимән,-деди бовай орнидин туруп.