Сүпәт. Билинидиған, билингүдәк дәриҗидә, билгүдәк, һес қилғили болғудәк: достлуқ синақта билинәр (мақал).

Сүпәт [парсчә] бирәр кесәллик билән ағриған, кесәл, ағриқ: бимар адәм.

[Әрәбчә] ①исим. Бирқанчә бөлмә йаки көп қәвәтләрдин тәркиб тапқан чоң өй; имарәт: көп қәвәтлик бина. ②Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Бәрпа, пәйда, мәвҗут: бина болмақ. Бина қилмақ.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] «йезиқ тили» нуқсансиз: бинуқсан киши болмас.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] «йезиқ тили» һаҗәтсиз.

Исим. Қуруқ рәсмийәтчилик; бйурократларға хас иш-һәрикәт.

Исим. Тошқанниң балиси.

Исим «физиологийә» адәм йаки һайванларниң сүйдүк аҗритиш әзаси, омуртқа түврүкиниң оң вә сол тәрипидә бирдин иккиси болиду.

Исим ①тағниң асти вә йан тәрипи ойулуп, худди пешайванға охшап қалған җай: тағ бөктири. ②Атлиқ сәпәргә чиққанда егәрниң кәйнигә теңип қойидиған нәрсә.

Сүпәт. Бир-биридин айрийдиған, бөлидиған, парчилайдиған: дәвр бөлгүч ғәлибә.

«Деһқанчилиқ» буғдайни соруш үчүн йиғип, дөвиләп, бөлә һаләткә кәлтүрмәк:-қени йигитләр бөлә йирип қойуп андин қайтайли,-деди тохти акам.

Исим [парсчә] «дин» будда дини вә бәзи дин муритлириниң худа дәп билип сәҗдә қилиш үчүн таш, йағач, лай, гәҗ йаки метал қатарлиқлардин йасалған адәм вә һайванат қатарлиқларниң шәкли, һәйкәл.