Исим [әрәбчә] бина, өй-имарәтләрни селиш билән шуғулланғучи, мәхсус қурулуш устиси.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] нәпсиз, пайдисиз: килитсиз қулуп әмәс шеир ачқили болмайдиған, һәм әмәс сирлиқ тепишмақ тапқили болмайдиған. Гәр ашундақ болса у тәң ичи бош лай топ билән, немә һәддиң у бинәпни әлгә совғам дәйдиған.

Исим. Һайасизлиқ.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] вапасиз: бивапа йар.

Сүпәт. Алайғақ, һомайғақ; алайған, һомайған: у худүкчан, бөҗәйгәк көзлири билән йәр астидин қарап қойуп, дүмчийип орнида туратти.

[Әрәбчә] ①сүпәт. Пахтидин ишләнгән: бөз йип. Бөз тағар. ②Исим. Қол дукинида пахта йипидин тоқулған рәхт, мата: бөзчи бөз тоқуйдиған мокисини чашқанға бир атқаникән, чашқан өлүп қапту.

Пеил. Атлиқ сәпәргә чиққанда егәрниң кәйнигә хурҗун-қача қатарлиқларни ғанҗуғилап таңмақ: моллазәйдин кала терисини бөктәрләп, падичи вә бовай билән хошлишип йүрүп кәтти.

①Сүпәт. Бирликни парчилайдиған, ариға соғуқчилиқ салидиған, арини бузидиған. ②Исим. Шу хил қилмишлар билән шоғулланғучи киши.

«Бөлимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим. Бут етиқадчилиқи.

Пеил. Диалект. Бағлақ, солақ қатарлиқлардин қутулуш үчүн тепирлап һәрикәт қилмақ.

Сүпәт. Бурчи, бурч туйғуси бар, бурчқа игә.