Сүпәт [әрәбчә] «йезиқ тили» ①инавәтсиз; йалған:-мубада буниңға пеқир вә мениң әвладим нарази болуп дәва қилса, йурт шәри алдида дәваси батил болғай,-дегән гәпләр йезилипту. ②Қув, һийлигәр: сайит ашундақ бир түрлүк һиҗайғинида униң игисини алидиған қушниңкидәк батил көзлири әҗәб бир йаңза чимирлайтти.

«Баҗлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: сатқан икки қойни баҗлитип қойдум.

Исим. Диалект. Бадра.

①Қол илкидә, ихтийарида болған һәммә нәрсә: қәдридин бар-йоқи бир йотқан бир көрпини қатлиди. ②Һәммиси, җимиси, барлиқи: бу қетим бар-йоқи үч теңиқла китаб кәлгәниди.

Исим. Диалект. Тирна.

Пеил. Бархан һалитигә кәлмәк.

«Әдәбийат» шеир мисралиридики тәң миқдарлиқ боғумлар мәлум тәртиптә гуруппилинип, бир хил ритим һасил қилидиған шеирий вәзин. Бу нам мисралардики боғумлар саниниң бармақ билән санилишидин келип чиққан.

Имлиқ сөз [әрәбчә] бирәр сөз, бирәр иш-һәрикәтниң көңүлдикидәк қилинғанлиқиға, беҗирилгәнликигә ейтилған рәһмәт; тәшәккур: барикалла оқумақ. Барикалла ейтмақ.

Пеил. Базарға берип сода-сетиқ қилмақ, елип сатмақ: әмәт айшәмгүл билән базарлап кәлгәнликини дадисиға сөзләп беривататти, туйуқсиз ишик йениккинә чекилди.

①Херидари көп, тез сетилидиған: уму қоллиридики бар маллирини сетип, у йақта базири бар малларни алди. ②Көчмә мәнидики сөз. Әтиварлиқ, херидарлиқ.

Сүпәт. Бирәр җайни йепиш, бастуруш үчүн ишлитидиған, бирәр җайниң үстигә бастурулидиған: басқақ терә.

Исим. Хәлқ һакимийитигә қарши елип берилған бандитлиқ, қарақчилиқ: басмичилиқ һәрикити.