Оңушсизлиққа, пешкәлликкә учримақ; қийин әһвалда қалмақ: әр бешиға күн чүшсә, өтүк билән су кечәр (мақал).

Исим ①бир йүрүш етизларға әң башта су киридиған етиз: су әмди башламға чиқип туратти, баштин тосувалди. ②Ечиқ: көмди уни башламға, очуқ қойуп бешини, көмүп болуп чоруқ пом, ғучурлатти чишини.

Исим [баш+бағ] чарвиларниң бешиға бағлиған арғамча.

Бирәр нәрсиниң дәрдидә, ишқида, арзусида көйгән, өртәнгән: қолуң узат, қойнуңға тарт бағри кавапни, тәшна йүрәк сәндин күтәр шерин җавабни.. .

Исим ①бағланған һаләт; бағлиқ болуш. ②Вәқә, һадисә вә шу һадисиләр оттурисидики өзара мунасивәт; алақә: әгәр бу хунпәрләр билән һечбир бағлинишим болмиса, улар мени немә қилалайтти. ③«Пәлс» шәйиниң ички зиддийәт тәрәплири оттурисидики йаки шәйиләр оттурисидики өзара беқиниш, тәқәзза қилиш вә бир-биригә айлиниш мунасивити.

Исим [парсчә] ун, қой йеғи, сүт, шекәр, һәсәл, йаңақ, үзүм, тухум, сода, қәһвә қатарлиқларни селип хемирни суйуқ қилип йуғуруп, духопкида пишурулидиған бир хил йемәклик.

Бақий дунйа.

Бала-чақиси, аилиси бар: у тоғра сийасәт йүргүзүлгәндин кейин, өйлинип бала-чақилиқ болуп қалди.

Исим [бала+йи+апәт] түрлүк еғир бала, апәтләр: он йиллиқ балайиапәт уларниң йиликини үзүвәтти, чоң қазанниң еши қорсақ тойғузушқа йетишмиди.

Исим. Балдирған өскән йаки балдирған терилған йәр:-бу отларни балдирғанлиқниң әтрапидин оруп кәлдим, деди қасим әмәткә қолидики бир тутам йава отни көрситип.

Сүпәт. Кичик балиларни әркилитип, йеқин көрүп, һөрмәтләп чақиришта ишлитилидиған сөз.

Рәвиш. Балиларға охшаш, гөдәкләрдәк: балиларчә ой. Балиларчә соал.