Сүпәт [парсчә, әрәбчә] һәқиқәт; һәқ, чин, һәқиқий:-бәрһәқ, бәрһәқ, кевирахун имамниң сөзини тәстиқлиди.

«Бәзлимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Риқабәтләшмәк, мусабиқиләшмәк, муназириләшмәк: хатип ейтқан арзуси шәһәр муәккили чүшәнмәй турупла мәлум сорундикиләр билән бәс талашқан.

Исим. Диалект. Бәш бармақ.

Бирәр ишқа әстайидил киришмәк, нийәт қилмақ, ирадә турғузмақ.

«Тил» ениқсизлиқни билдүридиған алмаш. Мәсилән: аллиқачан, алликим, аллиқандақ, қайсибир, палани, бирмунчә.. .

Исим [бәл + бағ] ①бәлгә бағлайдиған пота. ②Ат-улағларниң егәр вә мөлилириниң үстидин бастуруп бағлайдиған йаки һарвиниң шотисини көтүрүп туридиған тасма. ③Һәр нәрсиниң оттура қисмидин өткән дәп пәрәз қилған сизиқ, һалқа: иссиқ бәлвағ. Орман бәлвеғи.

Исим [әрәбчә] вәдә берип әл болуш, тәвәликигә өтүш: бәйитини қобул қилмақ. Бәйәт қилмақ.

Исим [әрәбчә] «әдәбийат» Уйғур шеирийитидики аруз вәзниниң һәрбир түри.

Исим [парсчә] қол дәстигаһида пахта йиптин бөз (мата) тоқуғучи касип, һүнәрвән: йашап өткән ашу шәһәрдә, қоли гүл бир бапкар уста. Тоқуған у күндә он гәз рәхт, кечиктүрмәй йеңи иш тутса.

«Батурлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Пеил диалект. Башқурмақ, беҗирмәк.