Сүпәт [парсчә, әрәбчә] йаманлиқни ойлайдиған, нийити бузуқ, нийити йаман: бәтнийәтниң йоли тар (мақал).＊Деһқанниң кичик оғлиниң хуй-пәйли әски, өзи мәккар, алдамчи, бәтнийәт икән.

Пешанигә пүтүлгән амәт, тәләй, ризиқ: бу ишни бәхт-пешанәңдин көр.

Рәвиш [парсчә] ғәм-әндишисиз, хатирҗәм, бималал, бихудүк: бу чағда қоли бағланған шанийаз бәхираман олтурған әскәрниң бешиға кәйничә бир калла қойуп, оңдисиға чүшүрди.

Сүпәт. Бәдини бар, бәдәнгә игә: униң йенида йүзи йумилақ, толуқ бәдәнлик бир қиз олтуратти.

Исим [әрәбчә] чақмақ, чеқин, йешин.

Сүпәт. Бәрикити йоқ, бәрикити түгигән, бәрикәт қилмайдиған: бәрикәтсиз нәрсә.

Сүпәт. Тәркибидә бези бар, бәз болған.

Давамлиқ бәс-бәс билән һәрикәт қилидиған, башқилардин үстүн келишкә қизиқидиған, риқабәтчи.

Исим [бәш+таш] қизларниң кичик һәм йумилақ бәш данә таш билән нахша ейтип ойнайдиған бир хил ойуни: бәшташ ойнимақ.

Исим. Бәг, бай әмәлдарларниң балилири; бәг нәсли. ②Исим «ботаника» қоғунниң бир түри, өзи кичик, узунчақрақ, шапиқи непиз, сирти түклүк, бир аз тилим-тилим, ичи қизил вә көкүч болиду; тәми бәк татлиқ.

Бағлиғучи [парсчә] ①бурулуш мәнисидә кәлгән җүмлә билән җүмлини вә җүмлә бөләклирини бағлаш үчүн хизмәт қилиду: униң дадиси оқутқучи әмәс, бәлки ишчи. ②«Еһтимал» дегән мәнидә йүклимә ролида келиду: бәлки у мениң кәлгинимни аңлимиған болса керәк.

Исим [әрәбчә] «ботаника» дуб дәрихиниң мевиси, узун вә йумилақ келиду, уруқи дора қилиниду, уруқниң үчәйни қоруп ич сүрүшни тохтитиш роли бар.